رابطه ذهن‌آگاهي و فراهيجان با تحمل آشفتگي: نقش ميانجي سرمايه روانشناختي در زنان خيانت ديده

هدف اين پژوهش بررسي رابطه ذهن آگاهي و فرا هيجان با تحمل آشفتگي با نقش ميانجي سرمايه روانشناختي در زنان خيانت ديده بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهش هاي بنيادي و از لحاظ روش از نوع مطالعات همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه زنان خيانت ديده مراجعه كننده به مراكز مشاوره منطقه 2 شهر تهران در بازه زماني 1401-1400 بود. نمونه آماري شامل 200 نفر از اين زنان بود كه به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ذهن آگاهي كنتاكي بير و همكاران (2004) (KMQA)، فراهيجان ميتمانسگروبر (2009) (MES)، سرمايه روانشناختي مك گي (2011) (PCQ) و مقياس پريشاني روانشناختي سيمونز و گاهر (2005) (DTS) جمع آوري شد. داده‌هاي پژوهش، به روش تحليل مسير مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بين ذهن آگاهي و فراهيجان با تحمل آشفتگي رابطه معنادار وجود دارد (0/05 P)، همچنين ارتباط بين ذهن آگاهش و فراهيجان با تحمل آشفتگي با ميانجيگري سرمايه روانشناختي نيز تاييد شد (0/05 P) و مدل از برازش مطلوبي برخوردار بود. نتيجه گيري مي شود ذهن آگاهي و فراهيجان دو متغير مهمي هستند كه با واسطه گري سرمايه روانشناختي مي توانند تحمل آشفتگي در زنان خيانت ديده را پيش بيني كنند.