نقش ميانجي سرمايه روان شناختي در رابطه بين ذهن آگاهي و سلامت روان زنان باردار

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي سرمايه روانشناختي در رابطه بين ذهن آگاهي و سلامت روان زنان باردار بود. روش پژوهش توصيفي -همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش را زنان باردار 18 الي 40 سال شهر تهران در سال 1400-1401 تشكيل دادند. تعداد 200 زن باردار به روش نمونه گيري دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش عبارت بودند از: مقياس سلامت رواني (28-MHI) بشارت (1388)، پرسشنامه سرمايه روان‌شناختي (PCQ) لوتانز و همكاران (2007) و پرسشنامه پنج عاملي ذهن آگاهي (FFMQ) بائر و همكاران (2006). از تحليل معادلات ساختاري براي تحليل داده ها استفاده شد. نتايج نشان داد كه مدل پژوهش از برازش مطلوبي برخوردار است و مولفه­هاي عمل همراه با آگاهي و عدم قضاوت با اندازه اثر 0/14 و 0/07 اثر غير مستقيم معناداري بر سلامت روان به واسطه سرمايه روان شناختي دارد (0/05 P) ولي سه مولفه مشاهده، توصيف و عدم واكنش اثر غيرمستقيم معناداري را نشان ندادند (0/05 P). همچنين نتايج نشان داد كه مولفه هاي توصيف و عدم واكنش از متغير ذهن آگاهي به همراه سرمايه روان شناختي به ترتيب با اندازه اثرهاي 0/18، 0/22 و 0/29 اثر مستقيم معناداري بر سلامت روان زنان باردار دارند (0/05 P). اين نتايج نشان مي دهد كه سرمايه روان شناختي با توجه به نقش ذهن آگاهي مي تواند تبيين كننده سلامت روان در زنان باردار باشد.