روابط ساختاري سيستم‌هاي مغزي‌رفتاري (BIS/BAS) با اختلال اضطراب اجتماعي: نقش واسطه‌اي حساسيت انزجاري

هدف پژوهش حاضر، بررسي ارتباط بين سيستم‌هاي مغزي‌رفتاري و نشانه‌هاي اختلال اضطراب اجتماعي با درنظرگرفتن نقش واسطه‌اي حساسيت انزجاري بود. روش اجراي اين پژوهش توصيفي، همبستگي و از نوع معادلات ‌ساختاري بود. جامعه مورد نظر باليني بود كه شامل تمامي درمانجويان داراي اختلال اضطراب اجتماعي (زن و مرد) شهرستان اروميه در سال 1401 بود. به اين منظور 260 نفر از درمانجويان با روش نمونه‌گيري هدفمند (با تشخيص روان‌شناس يا روان‌پزشك) انتخاب شده و به مقياس حساسيت انزجاري (DSS، هيدت 1994) و سياهه ‌هراس اجتماعي (SPI، كانور و همكاران، 2000) و مقياس سيستم‌هاي بازداري/فعال‌ساز رفتاري (BIS/BAS، كارور و وايت، 1994) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از روش آماري مدل‌يابي معادلات ساختاري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد اثر مستقيم سيستم فعال‌ساز رفتاري و سيستم بازداري رفتاري بر اختلال اضطراب اجتماعي معنادار است (0/01 p). همچنين نتايج نشان داد كه اثر غيرمستقيم سيستم فعال‌ساز رفتاري و سيستم بازداري‌رفتاري بر اختلال اضطراب اجتماعي با ميانجي حساسيت انزجاري معنادار بود (0/01 p). در نهايت نتايج نشان داد مدل پژوهش از برازش مطلوبي برخوردار بود. از يافته‌هاي فوق مي‌توان نتيجه گرفت كه حساسيت انزجاري نقش واسطه‌اي را ميان سيستم‌هاي مغزي/رفتاري و اختلال اضطراب اجتماعي ايفا مي‌كند. لذا لزوم توجه به اين عوامل در مداخلات درماني افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي ضروري است.