درآمدي نظري بر سياست‏گذاري امنيتي مبتني بر شادكامي مردم

پرسش اساسي مقاله حاضر اين است كه سياست‏گذاري امنيتي مبتني بر «خوشبختي و شادكامي مردم» را چگونه مي‌توان صورت‏بندي مفهومي نظري كرد؟ به نظر مي ‏رسد با بازانديشي انتقادي در مباني نظري سياست‏گذاري امنيتي با توجه به شرايط جهاني، تحول در ارزش‌ها و هنجاري‌هاي سياسي– زيستگاني، تغيير ماهيت تهديدات ملي و همچنين تغيير در ماهيت «نيازها» و «خواسته‌ها»ي مردم در عصر شبكه‌اي‏ شدن مناسبات، مي‌توان ايده سياست‏گذاري امنيتي مبتني بر شادكامي مردم را صورت‏بندي كرد. در اين مقاله كه به لحاظ روشي توصيفي– تبييني و بر مبناي نوعي پژوهش بنيادي نظري انجام گرفته است، تلاش شده با بهره‌گيري از مفاهيم نظريه فلسفي اجتماعي انتقادي، نظريه انتقادي روابط بين‌الملل، نظريه انتقادي امنيت، امنيت انساني و طرح شادكامي، چارچوبي مفهومي براي تعيين الزامات سياست‏گذاري امنيتي در شرايط امروزي تشريح شود. مسئله‌اي كه نقطه اصلي نوآوري و سهم پژوهشي اين مقاله در حوزه سياست‏گذاري امنيتي به حساب مي‌آيد.