سطح متراكم ديپلماسي عمومي شيعي و ارتباطات استراتژيك جمهوري اسلامي ايران

هدف مقاله پيش رو پاسخ به اين پرسش است كه چرا ديپلماسي عمومي شيعي جمهوري اسلامي، تمركز خود را بر روي شكل‏ دهي به روابط پايدار و استراتژيك با ‏گروه ‏هاي مردمي در ديگر كشورها قرار داده است و در اين مسير از چه زمينه ‏هاي تاريخي، ايدئولوژيك و استراتژيكي بهره مي‏‏ برد. ادعاي پژوهش حاضر اين است كه اين ارتباطات در چارچوب روابط حامي وكالتي قرار نمي‏ گيرد، بلكه به اتحادهايي استراتژيك و دوسويه شكل داده و در اين راه علاوه بر چارچوب‏ بندي نظري، به بررسي موردي ارتباطات استراتژيك غيردولتي جمهوري اسلامي در سه كشور لبنان، عراق و يمن پرداخته شده است. روش پژوهش در اين مقاله روش علّي - مقايسه‏ اي و روش گردآوري داده‏ هاي پژوهش به صورت كتابخانه ‏اي - اينترنتي است.