واكاوي ابعاد كيفيت زندگي در سكونتگاه‌هاي غيررسمي مطالعه موردي: شهر اروميه

رشد شتابان شهرنشيني و تمايل مهاجرت روستائيان به محيط‌هاي شهري زمينه ايجاد و گسترش پديده سكونتگاه‌هاي غيررسمي و نامتعارف در مجاورت شهرها را بوجود آورده و مفهوم كيفيت زندگي شهري را به عنوان يكي از دغدغه‌هاي اصلي مديريت و برنامه‌ريزي شهري بيش از پيش با اهميت نموده است. در همين راستا مقصود اصلي پژوهش حاضر سنجش و طبقه‌بندي ابعاد كيفيت زندگي ساكنان سكونتگاه‌هاي غيررسمي محلات هدف در شهر اروميه و ارائه راهكارهاي ساماندهي درجهت ارتقاء آنها مي‌باشد. روش پژوهش توصيفي- تحليلي و از نظر هدف كاربردي- توسعه اي است. داده‌هاي پژوهش با رويه‌هاي مطالعات اسنادي، پرسشنامه گردآوري شده است. با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي، از 31 محله سكونتگاه غيررسمي در شهر اروميه، 4 سكونتگاه اسلام آباد1، حاجي پيرلو، اسلام آباد2 و طرزيلو به عنوان محلات هدف مورد مطالعه انتخاب شدند. پرسشنامه از 31 شاخص تركيبي عيني و ذهني كيفيت‌زندگي طراحي شده و با استفاده از فرمول عمومي كوكران نمونه‌اي با حجم 400 نفر براي هر يك از سكونتگاه‌ها تعيين شده است. در نهايت جهت تحليل داده‌ها از نرم‌افزارهاي Excel، Spss و آزمونهاي T ‌تك‌نمونه‌اي، تحليل واريانس و دانكن استفاده گرديد. خروجي آزمون دانكن نشان مي دهد كه كيفيت زندگي سكونتگاه غيررسمي طرزيلو در طبقه اول جاي گرفته و از وضعيت متوسط رو به بالا برخوردار است. سكونتگاه غيررسمي اسلام آباد ۲ در طبقه دوم و در سطح متوسط كيفيت زندگي قرار دارد. همچنين سكونتگاه هاي حاجي پيرلو در طبقه سوم و در وضعيت متوسط رو به پايين و اسلام آباد در طبقه چهارم و در پايين ترين سطح كيفيت زندگي از شرايط مناسبي برخوردار نيست. بنابراين اولويت بندي سكونتگاه هاي غير رسمي محلات هدف جهت برنامه ريزي و ارتقاي كيفيت زندگي ساكنان توسط مديران و برنامه ريزان شهري به ترتيب سكونتگاه هاي غيررسمي اسلام آباد، حاجي پيرلو، اسلام آباد و طرزيلو مي اشد.