گزارش يك مورد بارداري و زايمان موفق به دنبال حساسيت دارويي و بروز سندروم استيونس جانسون

پيش‌زمينه و هدف: سندرم استيونس جانسون (SJS= Stevens-Johnson syndrome) يك واكنش حساسيت‌زا و يك بيماري تهديدكننده حيات، با واسطه ايمونولوژيك و معمولاً ناشي از دارو است. سولفوناميدها، آلوپورينول و داروهاي سرماخوردگي برخي از اين داروهاي حساسيت‌زا هستند. زنان باردار جزء گروه‌هاي در معرض خطر براي ابتلا و پيشرفت اين بيماري محسوب مي‌شوند. هدف از اين مقاله گزارش يك مورد بارداري و زايمان، پس از گذشت 5 سال از زمان تشخيص SJS است. گزارش مورد: اين مطالعه گزارش موردي در بيمارستان امام (ره) شهر خلخال انجام شد. ما در اين مطالعه به گزارش شرح‌حال بارداري و زايمان خانمي كه به دنبال درمان سرماخوردگي با داروهاي آزيترومايسين و ناپروكسن دچار SJS و تنگي واژن ناشي از آن شده بود پرداختيم. اين مطالعه نشان داد كه امكان بارداري و زايمان موفق در افراد مبتلا به SJS و عوارض درازمدت ناشي از آن وجود دارد. نتيجه‌گيري: ارائه‌دهندگان مراقبت‌هاي بهداشتي بايد احتياط‌هاي لازم را در مورد واكنش داروها به‌خصوص بروز SJS كه يك وضعيت بالقوه آسيب‌رسان و كشنده است، به عمل آورند.