ارزيابي پيشران‌هاي تأثيرگذار در برنامه‌ريزي راهبردي توسعه‌ي گردشگري تاريخي-فرهنگي (مطالعه موردي: شهر تبريز)

در سال‌هاي اخير گردشگري به‌عنوان صنعت بدون دود، منبع درآمد سرشار در تجارت جهاني و عنصر مهمي در بهبود و تنظيم موازنه‌ي بازرگاني و تراز پرداخت‌هاي بسياري از كشورها شده است. در اين راستا، برنامه‌ريزي راهبردي توسعه‌ي اين صنعت در اكثر كشورها كليد خورده است. با توجه به اهميت اين صنعت و نياز به برنامه‌ريزي و مديريت آن، هدف از تحقيق حاضر شناسايي پيشران‌هاي تأثيرگذار در برنامه‌ريزي راهبردي توسعه‌ي گردشگري شهر تبريز مي‌باشد. از اين‌رو، روش تحقيق در مطالعه‌ي حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي-تحليلي مي‌باشد. جامعه‌ي آماري تحقيق نيز شامل مديران، مسئولان، كارشناسان شهري و نخبگان دانشگاهي شهر تبريز (حدوداً 2000 نفر) بوده كه حجم نمونه بر اساس مدل اصلاح‌شده كوكران 340 نفر برآورد شده است. همچنين براي  تجزيه و تحليل داده‌هاي تحقيق از مدل حداقل مجذورات جزئي در نرم‌افزار Warp-PLS استفاده شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه مهمترين پيشران‌هاي تأثيرگذار بر توسعه‌ي گردشگري با تأكيد بر گردشگري تاريخي-فرهنگي مربوط به پيشران‌هاي قانوني-سياسي، اقتصاد-بازاريابي و مديريتي بوده است كه به ترتيب ضرايب استخراج شده بر اساس مدل ساختاري تحقيق براي هر كدام 0/71، 0/65 و 0/53 مي‌باشد. همچنين در بين متغيرهاي فرعي بيشترين تأثيرگذاري مربوط به متغيرهاي اصلاح تصوير منفي و زدودن ايران‌هراسي براي تقويت انگيزه‌ي سفر به ايران، ارتقاي سطح همكاري‌هاي گردشگري بين‌المللي و رفع موانع از جمله مقررات بروكراتيك و اقامت، اطلاع‌رساني مناسب و تبليغات شايسته در بازارهاي هدف، تحقق مديريت واحد و سيستمي، شكل‌گيري تعامل و اعتماد نهادي بين ارگان‌هاي دولتي و خصوصي، بهره‌گيري از مشاركت، ايجاد تسهيلات اقامتي مطابق با استانداردهاي جهاني و ارائه‌ي تسهيلات مطابق با مليت و فرهنگ گردشگران بر مبناي نيازسنجي مناسب ترجيحات گردشگران مي‌باشد.