مطالعه اثر هم‌زمان تمرينات تركيبي و مكمل‌دهي عصاره برگ شاتوت بر برخي بيوماركرهاي التهابي مؤثر در پاتوژنز ديابت و HbA1C در مردان سالمند مبتلا به ديابت نوع 2

پيش‌زمينه و هدف: آديپوكاين‌ها نقش مهمي در التهاب و پاتوژنز ديابت ايفا مي‌كنند. هدف از مطالعه حاضر، مطالعه اثر هم‌زمان تمرينات تركيبي (هوازي + مقاومتي) و مصرف عصاره برگ شاتوت بر سطوح سرمي گالكتين 3، آپلين و HbA1C در مردان سالمند مبتلا به ديابت نوع 2 بود. مواد و روش كار: در اين پژوهش نيمه‌تجربي و يك سوكور، تعداد 40 نفر از مردان سالمند با محدوده سني 7.48±67.07 سال به‌صورت هدفمند به‌عنوان نمونه انتخاب و به‌طور تصادفي، در پنج گروه مساوي (تمرين، مكمل، مكمل+تمرين، دارونما و كنترل)، قرار گرفتند. دوز روزانه 1000 ميلي‌گرم (دو عدد كپسول 500 ميلي‌گرمي) عصاره برگ شاتوت در 3 نوبت در روز به مدت 2 ماه استفاده شد. گروه تمرين و تمرين+مكمل به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه به مدت 90 دقيقه به تمرين پرداختند. متغيرهاي موردمطالعه 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از دوره مداخلـه اندازه‌گيري شدند. يافته‌ها: ميزان گالكتين 3، آپلين و HbA1C در پس‌آزمون گروه تمرين، تمرين+مكمل و مكمل نسبت به پيش‌آزمون كاهش معني‌داري داشت (0.05P ). همچنين، نتايج آزمون تحليل كوواريانس نشان داد، ميزان گالكتين 3، آپلين و HbA1C در گروه تمرين، تمرين+مكمل و مكمل نسبت به گروه دارونما و كنترل كاهش معني‌داري داشت (0.05P ). بحث و نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد تمرينات تركيبي و مصرف عصاره برگ شاتوت مي‌تواند در كاهش بيوماركرهاي التهابي مؤثر در پاتوژنز ديابت در سالمندان داراي ديابت نوع 2 مؤثر واقع شود. باوجوداين، مصرف مكمل همراه با تمرين تركيبي بيشترين تأثير را بر كنترل اين شاخص‌هاي التهابي دارد.