تأثير ورزش‌هاي دوران بارداري بر زايمان زودرس، پيامدها و فرجام نوزادي زنان باردار نخست‌زا يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي كنترل شده

پيش‌زمينه و هدف: زايمان زودرس به تولد نوزاد زنده كمتر از 37 هفته بارداري اطلاق مي‌شود و يكي از عوامل مهم تعيين‌كننده ابتلا و ميرايي نوزادان حول زايمان در سراسر جهان مي‌باشد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين تأثير ورزش‌هاي دوران بارداري بر زايمان زودرس، پيامدها و فرجام نوزادي زنان باردار نخست‌زا مي‌باشد. مواد و روش كار: مطالعه بر روي 80 زن باردار نخست زاي سالم شهرستان دامغان كه داراي شرايط ورود به مطالعه بودنددر سال 1398 انجام و تصادفي‌سازي تحت وب‌سايت صورت گرفت. ورزش‌هاي مديريت شده شامل: پياده‌روي فردي دو روز در هفته با شدت خود انتخاب بر اساس اصل افزايش بار، پيلاتس نشسته بهمراه استند ايروبيك بارداري با شدت متوسط سه بار در هفته و هر بار 45 دقيقه بود، كه از هفته 18 تا 20 شروع و تا هفته 37 تا 39 بارداري ادامه داشت. گروه مقايسه مراقبت‌هاي معمول دوران بارداري را داشتند. از تحليل واريانس چندمتغيره و تي مستقل براي مقايسه دو گروه استفاده شد.. يافته‌ها: ميزان زايمان زودرس در دو گروه تفاوت معناداري نداشت. نتايج آزمون‌هاي تي مستقل نشان داد كه در متغيرهاي آپگار دقيقه اول (p= 0.017) و اشباع اكسيژن (p= 0.001) بين دو گروه مداخله و مقايسه تفاوت معني‌داري وجود دارد. همچنين نتايج اين پژوهش نشان داد كه بين گروه (مداخله يا مقايسه) و فرجام نوزادي (مثبت يا منفي) ارتباط وجود دارد و قرار گرفتن در گروه مداخله، پيش‌بيني كننده پيامد نوزادي مثبت است. بحث و نتيجه‌گيري: ورزش منظم و مديريت شده علاوه بر اثر مثبت بر پيامدهاي نوزادي (آپگار دقيقه اول و اشباع اكسيژن) موجب نتايج مثبت در فرجام نوزادي به‌ويژه كاهش بستري نوزاد مي‌گردد.