رابطۀ حمايت اجتماعي ادراك ‌شده و تاب‌آوري تحصيلي با اضطراب امتحان دانش‌آموزان

اضطراب امتحان يكي از مشكلات شايع  آموزشي با رشد فزاينده در بين دانش‌آموزان است و از اين‌رو شناخت عوامل مؤثر بر آن حائز اهميت است. پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه حمايت اجتماعي ادراك شده و تاب‌آوري تحصيلي با اضطراب امتحان انجام گرفت. روش مطالعه توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعۀ آماري اين پژوهش شامل همه دانش‌آموزان دختر دوره متوسطۀ دوم شهرستان كاشان در سال تحصيلي 1399-1400 بود و 316 دانش‌آموز با نمونه‌گيري خوشه‌اي چند‌مرحله‌اي انتخاب شدند. به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات، از مقياس چندبعدي حمايت اجتماعي زيمت و همكاران (1988)، پرسش‌نامۀ‌ تاب‌آوري تحصيلي مارتين (2003) و پرسش‌نامۀ اضطراب امتحان اسپيلبرگر (1980) استفاده شد. در تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون با نرم‌افزار SPSS استفاده شد. نتايج تحليل داده‌ها نشان داد كه اضطراب امتحان با حمايت اجتماعي (r = -0 23, p 0.01) و تاب‌آوري تحصيلي ( r = -0.63, p 0.01) رابطۀ معنادار دارد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه متغيرهاي پيش‌بين (حمايت اجتماعي و تاب‌آوري تحصيلي) توانسته‌اند 0.397 از واريانس متغير ملاك (اضطراب امتحان) را پيش‌بيني كنند. بنابراين مي‌توان گفت حمايت اجتماعي و تاب‌آوري تحصيلي به عنوان متغير پيش‌بين براي اضطراب امتحان عمل مي‌كنند و با افزايش تاب‌آوري در موقعيت‌هاي تحصيلي و حمايت اجتماعي، ميزان اضطراب امتحان در دانش‌آموزان كاهش مي‎يابد. يافته‌هاي پژوهش حاضر براي روان‌شناسان تربيتي و مشاوران مدرسه جهت انجام مداخله‌هاي آموزشي- مشاوره‌اي با هدف كنترل اضطراب امتحان دانش‌آموزان كاربرد مي‌يابد.