هويت منطق و نسبت آن با فلسفه از ديدگاه فارابي

اين پژوهش به‌دنبال بررسي چيستي هويت منطق و نسبت آن با فلسفه از ديدگاه فارابي، با رويكردي توصيفي- تحليلي است. فلسفه، راهي تعليمي و يقين‌آور براي رسيدن به زيبايي (سعادت) است و نسبت آن با منطق (با هويت معرفتي- مهارتي)، نسبت زيرساخت با روساخت است. درواقع معارف فلسفي به‌دست نمي‌آيد، جز با برخورداري از معرفت و مهارت منطقي در تشخيص، امتحان و حكم بر حق و باطل در معارف. منطق به‌سبب برخورداري از هويت دوگانه معرفتي- مهارتي، معرفتي از نوع امتحاني- سنجشي در كنار علوم نظري و عملي به‌شمار مي‌آيد كه موضوع آن را حيثيت دلالت‌كنندگي الفاظ و معقولات تشكيل مي‌دهد. فارابي با اخذ واژه «ملكه» در تعريف منطق، فعليت بُعد مهارتي منطق را افزون‌بر علم، منوط به رياضت در كاربرد قوانين منطقي در همه روزنه‌هاي علم و پيرو آن، شناخت مغالطه كرده است.