پيشگيري معكوس از جرم با تأكيد بر مداخلات پيشگيرانه پليس

زمينه و هدف: اين تحقيق ضمن پرداخت اجمالي به رويه‌هاي رايج پيشگيري از جرم، نقد و بررسي آنها و نيز فرايند قانوني پيشگيري از جرم در كشور ايران، با نگرش نو به موضوع پيشگيري از جرم و ارائه رويكردي جديد با عنوان پيشگيري معكوس از جرم در مواجهه با رويدادهاي مجرمانه و بازتواني بزهكاران از طريق ايجاد زمينه‌هاي رشد اجتماعي، قرار دادن قابليت‌ها، مهارت‌ها و هوش سياه مجرمين حرفه اي در مسير تعالي فردي و اجتماعي (تبديل تهديدات به فرصت‌ها) در صدد پيشگيري از تكرار جرم و كاهش وقوع آن است. مضاف بر اينكه در مديريت، هماهنگي و اجراي فرايندهاي پيشگيري معكوس از جرم، پليس نقش هدايتگري و كارشناسي بيشتري پيدا مي‌كند.روش: پژوهش حاضر با روش توصيفي - تحليلي انجام ‌شده است.يافته‌ها: بازتواني فردي بزهكاران با ايجاد زمينه‌هاي رشد اجتماعي، تقويت بزه ديدگان و محيط‌هاي جرم‌زا بصورت موردي و نقطه‌اي كه در واقع كانون توجه رويكرد پيشگيري معكوس از جرم به عنوان يك رويه جديد است؛ ضمن توسعه دانش و توانمندي پليس در مديريت پيشگيري از جرم، به اقدامات پيشگيرانه تك نهادي يا چند نهادي نيز انسجام مي‌بخشد. نتايج: پيشگيري معكوس از جرم به عنوان شيوه‌اي نو با عملكرد نقطه‌اي و نقش هدايت‌گري پليس در ايجاد هماهنگي بين بخشي، رفع مخاطرات حاصل از رويدادهاي مجرمانه، مديريت نيازها و ايجاد زمينه‌هاي رشد اجتماعي براي افراد اعم از بزهكاران و بزه ديدگان، ضمن زود بازده بودن به تكميل ساير رويكردهاي پيشگيرانه در پيشگيري از جرم نيز كمك مي‌نمايد.