بررسي مرفولوژي و مولكولي انگل هاي خوني در شترهاي استان خراسان جنوبي در سال ١٣٩٩

سابقه و هدف: پرورش شتر در شرق ايران با توجه به داشتن اقليم نيمه خشك و شرايط بياباني آن رايج مي‌باشد. اين حيوان حامل انگل‌هاي مشترك خوني بين انسان و دام بوده و در انتقال برخي از بيماري‌هاي مشترك به انسان نقش دارد. اين مطالعه با هدف بررسي وجود انگل‌هاي خوني تريپانوزوما و پيروپلاسميدا (تيلريا و بابزيا) در شترهاي استان خراسان جنوبي با روش‌هاي انگل شناسي و مولكولي، انجام پذيرفت.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي- مقطعي، از 200 نفر شتر در منطقه خراسان جنوبي كه به‌صورت اتفاقي انتخاب شده بودند، نمونه خون تهيه شد. از نمونه‌ها گسترش ضخيم و نازك تهيه و رنگ‌آميزي گرديد و سپس در زير ميكروسكوپ نوري بررسي شدند. براي تشخيص مولكولي تريپانوزوما، تيلريا و بابزيا در روش مولكولي از پرايمرهاي اختصاصي هر جنس براي تمام نمونه‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج آزمايش ميكروسكوپي نشان داد كه 8 نمونه (4 درصد) شترها آلوده به انگل تريپانوزوما بودند و هيچ نمونه‌اي آلوده به تيلريا و بابزيا مشاهده نگرديد. در بررسي مولكولي 6 نمونه (3 درصد) حاوي DNA انگل تريپانوزوم اوانسي و 5 نمونه (2.5 درصد) تريپانوزوم بروسه‌اي بودند و DNA تيلريا و بابزيا مشاهده نشد. آناليز فيلوژني نشان داد كه ايزوله‌هاي جدا شده در اين مطالعه با ژنوتايپ A تريپانوزوما اوانسي مقاربت ژنتيكي زيادي دارد.استنتاج: مطالعه حاضر اولين مطالعه جهت بررسي انگل‌هاي خوني زئونوز در شترهاي استان خراسان جنوبي بوده كه شيوع 5.5 درصد تريپانوزوم‌ها، لزوم نياز به يك سيستم نظارت دقيق و مطالعات ارزيابي به عنوان پيش نياز اقدامات كنترلي بيماري‌هاي انگلي خوني مشترك بين انسان و دام در استان خراسان جنوبي تأكيد دارد.