تبيين چارچوب مفهومي مشروعيت تسهيم ريسك در قراردادهاي مالي

نگاه ها نسبت به ريسك و نحوه مواجه با آن در اقتصاد و مالي بسيار متكثر و متنوع است. الگوهاي مختلفي از جمله احاله، انتقال و تسهيم ريسك را مي توان در مواجه با ريسك در نظر گرفت. اين پژوهش برآن است تا با ترسيم چارچوبي مفهومي ناظر به مسئله ريسك از منظر اسلامي نشان دهد كه الگوي مدنظر اسلام در مواجهه با ريسك، دور از راهبردهايي مانند احاله يا انتقال ريسك و نزديك به الگوي تسهيم ريسك است. نتايج اين پژوهش بر اساس قواعد فقهي و آموزه هاي اسلامي نشان داده است كه شريعت اسلام در قبال ريسك، 4 اصل مشروعيت درآمدزايي ريسك، هم‌راستايي ريسك و بازده، لزوم همراهي ريسك با عوامل اصلي توليد و اصل عدم مشروعيت ريسك در اركان قرارداد را به عنوان مبناي خود قرار داده است. بر اساس اين اصول مي توان مولفه هاي عملياتي تسهيم ريسك در فضاي مالي اسلامي را يعني همبستگي در تحمل ريسك، تامين مالي با پشتوانه دارايي و بازده مشروط به وضعيت را استخراج نمود. بر اين اساس مي توان گفت كه هرچه يك ساختار تامين مالي بيشتر به سمت اين ويژگي ها حركت كند بيشتر مختصات تسهيم ريسك را در خود فراهم آورده است.