بررسي رويكرد نقد تفسير تسنيم به اختلاف قرائات (مباني و معيارها)

از منظر عالمان قرآن‌پژوه، «علم قرائات» يكى از دانش‌هايي است كه در راستاي فهم و تفسير درست كلام الهى تدوين گشته و اهميت به‌سزايي در تبيين مراد الهي دارد؛ كما اينكه شناخت قرائات‌ مختلف مي‌تواند نقش مؤثري در تأسيس و تبيين آراي تفسيري داشته باشد؛ به همين سبب، اين علم از ديرباز، مورد توجه مفسران و قرآن‌پژوهان بوده است. تفسير تسنيم نوشتۀ آيت‌الله جوادي آملي، از جمله تفاسيري است كه در آن به موضوع اختلاف قرائات و تأثير آن در فهم آيات قرآن توجه شده است. پژوهش پيش رو با شيوۀ توصيفي – تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي، درصدد است كه رويكرد اجتهادي آيت‌الله جوادي آملي با پديدۀ اختلاف قرائات و تأثير آن در شناخت صحيح‌ترِ مراد خداوند را تبيين نمايد. در اين تحقيق مباني صدوري مؤلف تفسير تسنيم نسبت به قرائات سبعه و تواتر قرائات و معيار صحت قرائات بررسي ‌شده و با مطالعه نمونه‌هايي از نقد قرائات در تفسير تسنيم، مشخص مي‌شود كه اين مفسر شيعي به قرائت مشهور حفص از عاصم بسنده نكرده و با بررسي معاني حاصل از قرائات و تطبيق آنها با معيارهاي صحيح تفسيري، به نقد برخي از آراي تفسيري در اين زمينه پرداخته است