رهيافتي بر روش فهم حديث استاد قرشي برپايه قاموس قرآن، تفسير احسن الحديث و مفردات نهج البلاغه

فاقد عنوان لاتين

پس از قرآن، مهم‌ترين منبع اساسي مسلمانان در تبيين معارف دين، حديث و روايات است. تاريخ حديث بيانگر فراز و نشيبي در فهم آن از سوي عالمان حديثي است. فهم صحيح و روشمند حديث دغدغه بسياري از آنان مي باشد. در سال هاي اخير بررسي و شناخت روش‌هاي فهم حديثي عالمان مورد توجه برخي از نويسندگان قرار گرفته است. اين نوشتار درصدد بررسي روش فهم حديث در آثار سيد علي اكبر قرشي مي-باشد. با كوششي كه نگارندگان در اين نوشتار انجام دادند معلوم گرديد كه استاد علي اكبر قرشي در فهم حديث روشمند بوده و ابتدا به معناي ظاهري پرداخته و سپس براي فهم مقصود اصلي گوينده به قرائن توجه كرده‌اند چرا كه هميشه معناي ظاهري با مقصود اصلي مطابقت ندارد، قرائني از قبيل سياق، خانواده احاديث، تخصيص، تقييد، آيات قرآن، باورهاي كلامي، دانش‌هاي بشري، دلايل عقلي و ... از جمله قرائن مورد توجه ايشان در فهم مقصود گوينده بوده است.

فاقد چكيده لاتين