آناليز قابليت اطمينان يك سيستم ناوبري اينرسي و واحد آشكارساز و تشخيص خطاي فعال آن

سيستم‏هاي ناوبري اينرسي يكي از اجزاي اصلي در سامانه‏هاي هدايت، كنترل و ناوبري تجهيزات پيشرفته نظير پهپاد و ماهواره برها هستند. لذا قابليت اطمينان آنها براي دستيابي به موفقيت سيستم بسيار مهم است. براي افزايش قابليت اطمينان ضمن توسعه سنسورهاي پيشرفته، موضوع چيدمان سنسورها و آرايش آنها و استفاده از افزونگي و آشكارسازي خطا نيز بايد بررسي شود. در اين مقاله، چيدمان‌هاي مختلف سنسورها و قابليت اطمينان واحد آشكارساز و تشخيص خطاي يك سيستم ناوبري اينرسي مورد ارزيابي قرارگرفته است. ابتدا سيستم ناوبري از منظر جانمايي حسگرها، سپس واحد آشكارساز و تشخيص خطا برمبناي حسگرهاي مازاد تحليل شده است. قابليت اطمينان سيستم ناوبري با استفاده از روش بلوك دياگرام و توزيع نمايي محاسبه شده است. قابليت اطمينان واحد آشكارساز با استفاده از روش مونت كارلو محاسبه شده است وتحليل حساسيت به نويز نيز انجام شده است و نتايج بيانگر وابستگي قابليت اطمينان به نويز است. به دليل اين كه قابليت اطمينان اين سيستم تابعي از مقادير آستانه آشكارسازي و تشخيص خطا مي‌باشد،  مقادير بهينه آستانه آشكارسازي و تشخيص با استفاده از دو روش تكراري و تخمين حداقل مربعات غيرخطي به دست آمده است.