تحليل دلايل اجتماعي تخريب منابع آب روستايي (مورد مطالعه: مناطق روستايي مازندران)

بيان مسئله و اهميت موضوع: فعاليت‏ هاي اقتصادي در مازندران همواره بر توليدات كشاورزي متمركز بوده است. كشاورزان از منابع آبي براي فعاليت‏ هاي خود به ره‏برداري مي ‏كردند، اما نوع جديدي از توليد در كنار اين روش سنتي شكل گرفته است كه مبتني بر توليد براي كسب سود است. اين نوع توليد و رقابت براي كسب سود بيشتر موجب تخليه‌ منابع آبي استان شده است. با توجه به اهميت منابع آب در حيات جوامع و نيز اهميت رشد كشاورزي در فرايند توسعه‌ جوامع، در اين تحقيق، با استفاده از نظريه‌ چرخه‌ توليد اشنايبرگ به بررسي سؤالات زير ‏پرداخته شده است: 1. رشد توليدات كشاورزي چه تأثيري در منابع آبي گذاشته است؟ 2. كارگران استان مازندران چه تأثيري در منابع آبي گذاشته ‏اند؟ 3. دولت و نهادهاي دولتي چه تأثيري در منابع آبي گذاشته ‏اند؟ روش تحقيق: در اين تحقيق از روش اسنادي براي بررسي نقش هريك از عوامل توليد در تخريب منابع آبي استان مازندران استفاده شده است. يافته ‏ها: يافته‏ ها نشان‏ دهنده‌ رشد سرمايه ‏گذاري در زمينه‏ هاي به‏ كارگيري ماشين آلات كشاورزي، كود، سموم، و سطوح زير كشت محصولات آبي بوده است كه باعث افزايش توليدات زراعي آب‏بر از 1374501 تن به 2019620 تن شده است. هم‏زمان، ميزان مصرف آبخوان ‏هاي استان از 791 ميليون متر مكعب به 1397 ميليون متر مكعب طي سال‏هاي 1389 تا 1398 رسيده است. نتايج: نتايج تحقيق حاضر بيانگر آن است كه نظريه‌ چرخه‌ توليد تببين جامعه ‏شناختي مناسبي براي علل تخريب منابع آبي استان مازندران ارائه مي‏ دهد.