روابط ساختاري اخلاق كاري و هدفمندي در زندگي با بهزيستي معنوي معلمان: نقش ميانجي درگيري در كار

هدف: پژوهش حاضر بررسي روابط ساختاري اخلاق كاري(با رويكرد اسلامي)  و هدفمندي در زندگي با بهزيستي معنوي معلمان با ميانجي‌گري درگيري در كار بود. روش: نوع پژوهش همبستگي به شيوه معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه معلمان دوره متوسطه اول و دوم شهر استان آذربايجان‌غربي  (26000=N) بود. نمونه‌اي به اندازه 450 نفر با استفاده از نمونه‌گيري مرحله‌اي خوشه‌اي تعيين شد. جهت گردآوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي بهزيستي معنوي Ellison(1982)    Paloutzian ؛ بهزيستي روانشناختي Ryff (1989)؛ اخلاق كاري اسلامي Ali (1988) ؛ و درگيري كاري Utrecht تدوين‌شده  Schaufeli et al(2002) استفاده شد. داده‌ها به شيوه مدلسازي معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار SmartPls  تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان دادند كه اخلاق كاري اسلامي و هدفمندي در زندگي به طور مستقيم و به طور غيرمستقيم با ميانجي‌گري درگيري در كار بر بهزيستي معنوي به صورت مثبت اثر دارند. نتيجه‌گيري: به اين ترتيب نتيجه مي‌شود كه با بهبود اخلاق كاري اسلامي و اهميت دادن هر چه بيشتر به هدفمندي در زندگي، درگيري دركار و درنتيجه آن بهزيستي معنوي معلمان تقويت مي‌شود.