مقايسه ابعاد و مولفه‌هاي حقوق كودك در پيمان نامه جهاني با اسناد بالا دستي نظام آموزشي جمهوري اسلامي ايران

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسايي مولفه‌هاي حقوق كودك در پيمان نامه جهاني و مقايسه با اسناد بالادستي نظام آموزشي ايران انجام يافته است. روش: رويكرد پژوهش حاضر كيفي، از نوع تحليل محتوا و روش تحقيق نيز تحليل اسنادي بود. جامعه آماري پژوهش اسناد بالادستي نظام آموزشي ايران بود كه با استفاده از نمونه گيري هدفمند، سند تحول بنيادين آموزش و پرورش، سند برنامه درسي ملي و سند چشم انداز، به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري اطلاعات بررسي مشاهده‌اي و مطالعات اسناد بالادستي و ابزار تجزيه و تحليل داده‌ها نيز تحليل محتواي اسناد سه گانه مذكور و مقايسه آن با مولفه‌ها و بندهاي كنوانسيون جهاني حقوق كودك بود. يافته ها: يافته تحقيق معرف 6 دسته حقوق (تربيتي، مدني/ سياسي، اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و بهداشتي) گرديد. يافته‌ها نشان دادند كه تعارض و بي‌سازماني در تعريف كودك و كودكان به لحاظ حقوقي در ايران، عدم وجود نهاد ملي مشخص براي تجويز و سياستگذاري در اين زمينه، دوگانگي سيتم افكار دستگاه‌هاي متولي برنامه‌هاي حمايت از كودكان، شكاف بين تعاريف نهادهاي مختلف از جمله نهاد دين، قانون و حقوق در خصوص كودك و حقوق او، شكاف بين نظريه و عمل در برنامه‌هاي آموزشي در خصوص حقوق كودك، منجر به ايجاد موانعي در بهبود وضعيت حقوق كودكان در ايران شده است. نتيجه گيري: براين اساس لزوم بازنگري در تعريف كودك و سياستگذاري دقيق مبتني بر مولفه‌هاي حقوق كودك، هماهنگي ميان نهادهاي قانوني در خصوص رعايت دقيق مفاد حقوقي در برنامه‌هاي عملياتي بسيار ضروري است.