رابطه برنامه درسي پنهان با خودانضباطي دانش آموزان

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه‌ي ابعاد برنامه‌درسي‌پنهان با خود‌انضباطي دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه‌ي دوم شهرستان اسلام‌آبادغرب بود. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و ازلحاظ شيوه اجرا توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين تحقيق دانش‌آموزان دخترمتوسطه دوم شهرستان اسلام آباد غرب بود كه با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي تعداد 200 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. جهت سنجش متغيرها از پرسشنامه برنامه درسي پنهان فتحي واجارگاه (1385) و پرسشنامه خود انضباطي زند كريمي(1390) استفاده گرديد. تجزيه و تحليل يافته‌هاي پژوهش با استفاده از تحليل واريانس و رگرسيون با نرم‌افزار 20SPSS در سطح معني‌داري (0.05 p) انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد4% واريانس مربوط به خودانضباطي توسط مولفه‌هاي برنامه درسي پنهان(جو اجتماعي مدرسه، ساختار سازماني مدرسه و تعامل بين معلم و دانش‌آموز) تبيين مي‌شود (0.036 = R^2) و مؤلفه تعامل بين معلم و دانش‌آموز متغير برنامه درسي پنهان مي‌تواند واريانس متغير خودانضباطي را به صورت معني‌دار (0.238- = β) تبيين كنند.