تحليل تغييرات بلندمدت الگوي بارش در استان خوزستان: درس آموخته‌هاي سيل فروردين 1398

در اين مطالعه، با گردآوري، تكميل و صحت‌سنجي داده‌هاي مربوط به ايستگاه‌هاي بارش در حوضه‌هاي درجه سوم كرخه، دز، كارون و كارون پايين‎دست، نحوه‌ تغييرات بلندمدت الگوي بارش و پيامدهاي آن براي رخدادهاي سيل در آينده تحليل شدند. همچنين، ضمن بررسي مقدار و دوره بارگشت بارش سال آبي 1398-1397 در مقايسه با سال‌هاي گذشته، چگونگي پيش‌بيني بارش توسط برخي نهادهاي رسمي كشور به همراه كيفيت گزارش‌هاي آنها در مورد پيش‌بيني سيل‌هاي فروردين 1398 بحث شده است. طبق نتايج، منطقه‌ مورد مطالعه از وضعيت مناسبي از لحاظ تعداد و تراكم ايستگاه‌هاي قابل اعتماد هواشناسي برخوردار است. اين مهم در خصوص ايستگاه‌هاي سينوپتيك در مناطق كوهستاني صدق نمي‌كند، به طوري كه تنها 4 درصد ايستگاه‌ها در بيشتر از 10 درصد طول دوره آماري 30 ساله داده ثبت شده دارند. نتايج اين مطالعه نشان داد كه روند اقليمي منطقه به طور متوسط در جهت كاهش بارش بوده است. همچنين، نتايج حاصل از بررسي تغييرات الگوي بارش، نشان دهنده‌ تداوم رطوبت بالاي خاك به دليل افزايش بارش‌هاي حداقلي طي سال‌هاي اخير بوده است كه مي‌تواند منجر به افزايش احتمال وقوع سيلاب شود. نتايج تحليل‌ بارش‌هاي فروردين سال 1398 نشان داد كه در كل منطقه‌ مطالعه، ميزان بارش نسبت به ميانگين 10 سال اخير بين 24 تا 108 درصد افزايش داشته و دوره بازگشت مجموع بارش سال آبي 98-97 در ايستگاه اهواز 297 سال بوده كه بي‌سابقه است. علاوه بر اين، بررسي پيش‌بيني‌هاي سازمان هواشناسي كشور و مؤسسه تحقيقات آب در خصوص سيل فروردين 1398 خوزستان حاكي از خطاي قابل ملاحظه‌ آنها است.