بررسي تطبيقي بين وجوه اخلاق حرفه مهندسي و سبك زندگي اسلامي

زمينه: بخش قابل توجهي از فعاليت انسان‌ها به كار و حرفه به‌خصوصي سپري مي شود و در اين ميان حرفه مهندسي و به ويژه معماري كه در توليد فضاهاي زيست و فعاليت‌هاي انساني نقش اساسي دارند از اهميت خاصي برخوردارند. چرا كه انسان در هر كجا باشد در فضايي هست كه مهندسان، طراحان محيط و معماران آن را طراحي كرده اند و آنچه در نظر و ديد  انسان است، تجربه و محصول تلاش حرفه‌اي آن‌ها مي باشد. اين توليدات فضايي به منظور پاسخ به نيازهاي كاربران مي باشند. نيازهايي كه با توجه به نوع زندگي و سطح خواسته‌ها شكل مي‌گيرند و ترجمان به واژه سبك زندگي مي شود. قطعاً اين واژه نه تنها قابل تعبير در فرآيند توليد وجوه اخلاقي است بلكه خود زمينه ساز رفتارها و كنش‌هايي است كه مي‌توانند زمينه ارزيابي اخلاقي باشد. بدين ترتيب هدف مقاله حاضر تبيين اخلاق حرفه اي در معماري با توجه به سبك زندگي اسلامي است.نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه ميان وجوه سبك زندگي اسلامي همچون؛ اعتدال و ميانه روي، دوري از اسراف، تقوا و خدامحوري، تفكر، راستگويي و صداقت و غيرو با وجوه اخلاق حرفه مهندسي همچون؛ ايجاد رفاه، ايمني و سلامت جامعه، مستقل بودن، قانون گرايي و انضباط، مناعت و شجاعت، داشتن مهارت و دانش لازم و غيرو، اشتراكات معناداري وجود دارد. بطوريكه هر وجه از اخلاق حرفه مهندسي با چندين وجه از سبك زندگي اسلامي در تعامل مي باشد.