عدالت سياسي در حكمت متعاليه و عرفان

هدف پژوهش حاضر بررسي ديدگاه ملاصدرا در مورد عدالت در عالم سياست و اجتماع با رويكرد هستي‌شناسانه حكمت متعاليه و عرفان است. در اين پژوهش با رويكرد اسمايي به عدالت سياسي پرداخته شد و با سه اسم العدل، المقسط و الحليم مورد مطالعه قرار گرفت، و هر سه اسم با مفاهيم سه‌گانه تعلق، تحقق و تخلق بررسي گرديد. روش پژوهش توصيفي- تحليلي بوده و نتايج حاكي از آن است كه صدرا بنا بر فلسفه متعاليه خود، عالم هستي را فعل خدا مي‌داند كه ويژگي‌هاي آن نشان از صفات و ويژگي‌هاي فعل خداوند و نظام احسن دارد. مي‌بايست به فعل الهي راضي بود؛ چرا كه عدل اساس عمل خداوند است.