بررسي نقش تراكم عمودي و افقي در گونه‌شناسي مسكن شهري

پژوهش‌هاي متعددي براي گونه‌بندي واحدهاي مسكوني صورت گرفته و طبقه‌بندي‌هاي متنوعي بر اساس آن ارائه شده است. هدف از اين مقاله بررسي نقش تراكم عمودي و افقي در گونه‌شناسي مسكن شهري به‌منظور بهبود سلامت انسان و محيط زندگي فعال شهروندان است. لذا در اين مقاله به گونه‌شناسي مسكن از ديدگاه تراكم افقي و عمودي در معماري خانه‌سازي شهري پرداخته مي‌شود و بر اساس خروجي‌هاي به‌دست‌آمده به بررسي عوامل مؤثر بر سلامت پرداخته مي‌شود. فرضيات اين پژوهش بر اساس ميزان تأثيرگذاري تراكم مسكوني بر روي انعطاف و تغييرپذيري، نوع چيدمان محيطي، تعداد خانه‌هاي غير متصل بر ادراك ساكنان از محل سكونتشان است. پژوهش حاضر در زمرۀ تحقيقات كاربردي بوده و از جهت ماهيت و روش جزو تحقيقات توصيفي غيرآزمايشي است. در اين پژوهش براي نمونه‌گيري از فرمول كوكران استفاده ‌شده و تعداد ۳۸۵ پرسش‌نامه گردآوري‌شده است. نوع انتخاب نمونه به‌صورت تصادفي است و از بين مهندسان و متخصصان معماري منتخب از سازمان نظام‌مهندسي استان تهران كه داراي حداقل ۱۵ سال سابقه فعاليت مرتبط و تجربه كاري مي‌باشند انتخاب شده است. روش گردآوري اطلاعات در اين تحقيق استفاده از پرسش‌نامه و نيز استفاده از اطلاعات كتابخانه‌اي و مراجعه به اسناد موجود در مقالات علمي و معتبر و درك و استنباط از اين اطلاعات است. روايي پرسش‌نامه با تدوين پرسش‌ها بر اساس مباني نظري تحقيق و با اظهارنظر و تأييد مهندسان و متخصصان معماري منتخب فوق حاصل‌شده است و به‌منظور تأييد پايايي پرسش‌نامه از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده‌شده است كه مقادير بالاي 0/7 است كه قابل‌قبول مي‌باشند. آزمون ميانگين بر روي فرضيه‌هاي اصلي و اختصاصي در نرم‌افزار ۲۲ SPSS و در سطح اطمينان 0/95 محاسبه‌شده است. نتايج نشان مي‌دهد تمامي فرضيه‌هاي پژوهش مورد تأييد قرارگرفته است. درنتيجه اين پژوهش، عوامل مؤثر در سلامت انسان و محيط زندگي شناسايي گرديد و پيشنهاد‌هايي براي به‌كارگيري تمامي عوامل ارائه گرديد.