بررسي معيارهاي پيچيدگي شركت و تأخير در ارائه گزارش حسابرسي: با رويكرد فراتحليل

هدف: هدف پژوهش حاضر بكارگيري رويكرد فراتحليل در جهت تركيب و تحليل يافته‌هاي متناقض حاصل از پژوهش‌هاي مختلف در زمينه بررسي تأثير ويژگي‌‌ها و معيارهاي پيچيدگي شركت صاحبكار بر تأخير ارائه گزارش حسابرسي است.روش: جهت دست يافتن به هدف پژوهش با استفاده از روش ليپسي و ويلسون (2001) و آزمون‌هاي Q كوكران و اِگر، تعداد 77 پژوهش (20 پژوهش داخلي از سال‌ 1389 تا 1398 و 57 پژوهش خارجي از سال‌ 1989 تا 2019) مورد بررسي قرار گرفتند. اين پژوهش‌ها تأخير گزارش حسابرسي و معيارهاي پيچيدگي شركت به ترتيب به عنوان متغيرهاي وابسته و مستقل در نظر گرفته بودند.يافته‌ها: نتايج پژوهش حاكي از آن است كه ميان اندازه شركت صاحبكار و تأخير گزارش حسابرسي ارتباط منفي وجود دارد، در حاليكه اقلام غيرمترقبه، شركت فرعي، ادغام يا تحصيل، فروش خارجي، تجديد ارائه صورت‌هاي مالي و بخش‌هاي تجاري شركت، با تأخير گزارش حسابرسي رابطه مثبت دارند.نتيجه‌گيري: نتايج فراتحليل حاضر نشان داد يكي از معيارهاي پيچيدگي كه در اكثر پژوهش‌ها استفاده شده است بزرگي و اندازه شركت صاحبكار است. شركت‌هاي بزرگتر با در اختيار داشتن منابع و امكانات بيشتر، خواستار حسابرسي سريع‌تر و كاهش تأخير در گزارش حسابرس هستند، همچنين مي‌توان بيان نمود كه وجود ساير معيارهاي مرتبط با پيچيدگي شركت، گسترش فرآيند حسابرسي و افزايش تأخير در ارائه گزارش حسابرسي را در پي خواهند داشت.