تأثير توانمندي و تاب‌آوري بر موفقيت كارآفرينانه زنان روستايي منطقه سيستان

كسب و كارهاي كوچك زنان روستايي كمك بزرگي به توسعه پايدار مناطق روستايي مي‌كنند. وليكن، موفقيت و دوام اين كسب و كارها يك نگراني بزرگ بوده است؛ بنابراين، شناخت عوامل مؤثر بر موفقيت اين كسب و كارها بسيار مهم مي‌باشد. هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه دو منبع روان‌شناختي يعني توانمندي و تاب‌آوري كارآفرينانه با موفقيت كارآفرينانه زنان كارآفرين روستايي بود. ايـن پژوهـش از نـوع پژوهش‏ هـاي كاربـردي اسـت. جامعه آماري تحقيق زنان كارآفرين روستايي در منطقه سيستان بودند (N=1546 ) كه با استفاده از روش نمونه‌گيري غير احتمالي در دسترس، 250 نفر به ‏عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه استفاده شد. روايي صوري پرسشنامه با بهره‏ گيري از نظرات پانلي از متخصصان در زمينه كارآفريني روستايي صورت گرفت و پايايي پرسشنامه نيز با محاسبه شاخص آلفاي كرونباخ در حد مطلوب به دست آمد. نتايج مدل‏ سازي معادلات ساختاري نشان داد كه توانمندي و تاب‌آوري كارآفرينانه رابطه مثبت و معني‌داري با موفقيت كارآفرينانه زنان كارآفرين روستايي دارند. همچنين نتايج نشان داد كه توانمندي كارآفرينانه به ‏طور غيرمستقيم هم از طريق تاب‌آوري بر موفقيت كارآفرينانه‌ي زنان كارآفرين روستايي تأثير مثبتي دارد؛ بنابراين، تقويت و توسعه منابع روان‏ شناختي به‌ويژه توانمندي و تاب‌آوري كارآفرينانه در جهت بهبود موفقيت كارآفرينانه زنان كارآفرين روستايي پيشنهاد مي‌شود.