دلالت‌هاي آينده‌پژوهانه نظريه تاب‌آوري بر كتابخانه‌هاي عمومي ايران

هدف: در راستاي استفاده از رويكردهاي نوين براي بازتعريف مأموريت كتابخانه‌ها، اين پژوهش قصد دارد با استفاده از دلالت‌‌هاي نظريه تاب‌آوري، چشم‌اندازي براي كتابخانه‌هاي عمومي ايران ارائه دهد. روش: اين مطالعه در قالب فرايندي سه‌مرحله‌اي طراحي و اجرا شده است: 1. دلالت‌پژوهي ويژگي‌هاي يك سيستم تاب‌آور، 2. پويش محيطي از طريق مرور ادبيات با جست‌وجوي مقالات پژوهشي و مروري، كتاب‌ها و گزارش‌هاي انگليسي‌زبان مرتبط با موضوع نمايه‌شده در پايگاه‌هاي اسكوپوس و گوگل‌اسكولار بدون اعمال محدوديت زماني، و 3. چشم‌اندازنويسي. يافته‌‌ها: يك كتابخانه تاب‌‌آور داراي ويژگي‌هاي تنوع، تغييرپذيري، پيمانه‌اي بودن، پذيرش متغيرهاي آرام، بازخوردهاي فشرده، سرمايۀ‌ اجتماعي، ابتكار، خدمات اكوسيستم، افزونگي و عمومي‌ها است. كتابخانه آينده بستري ديجيتال و يك «فضاي ساختي» براي هم‌آفريني اشتراكي است. كتابخانه تاب‌‌آور به‌عنوان يك تجربه‌سرا نقطه دسترسي شهروندان به فناوري‌‌هاي نوظهور و بستري براي مردمي‌‌سازي علم و تمرين معرفت‌شناسي مدني است. كتابخانه آينده ساختار مديريت پيمانه‌اي دارد و مكاني براي يادگيري، بازآموزي و مهم‌تر از آن عبور از آموخته‌هاي قبلي است. اصالت/ارزش: نظريه تاب‌آوري براي توصيف و پرداختن به عدم‌قطعيت و ناامني ذاتي تغييرات عمده سيستم‌ها توسعه يافته است و تصديق مي‌كند كه ما در يك وضعيت تغيير دائمي زندگي مي‌كنيم و هيچ نقطه‌اي در آينده وجود ندارد كه در آن بتوان انتظار داشت همه چيز در حالت ايستا و بهينه قرار گيرد. بنابراين، كتابخانه‌ها نبايد انرژي خود را بر ايجاد راه‌هايي براي ادامه خدمات معمول و سنتي در آينده‌ متمركز كنند بلكه بايد به‌دنبال جست‌وجوي راه‌هايي براي سازگاري و انطباق هوشمندانه با تغييرات باشند. پژوهش حاضر مي‌تواند راهنمايي مناسب در اين زمينه براي كتابخانه‌هاي عمومي باشد.