بررسي عددي اثر اندازه نمونه بر رفتار زهكشي‌نشده خاك چسبنده مسلح با ژئوتكستايل

اثر اندازه نمونه، پديده اي به معناي وابستگي مقاومت به اندازه نمونه مورد آزمايش است كه سبب مي شود نمونه هاي كوچك تر داراي مقاومت بيش تري نسبت به نمونه هاي بزرگ تر باشند. بيش تر آزمايش هاي آزمايشگاهي كه در مقياس كوچك انجام مي شوند، بايد براي سازه هاي واقعي خيلي بزرگ تر قابل‌تعميم باشند. پژوهش حاضر، براي بررسي اثرات اندازه نمونه بر رفتار مكانيكي و ويژگي هاي رس مسلح با ژئوتكستايل (Geotextile) در كوتاه مدت با استفاده از نرم افزار پلكسيس (Plaxis) انجام شده است. اين بررسي ابتدا با شبيه سازي آزمايش هاي سه محوري حاصل از نتايج آزمايشگاهي اعتبارسنجي و سپس براي بررسي پديده اندازه نمونه، با قطرهاي مختلف 38، 100، 200، 400 و 600 ميلي متر انجام شد. تأثير عواملي چون تعداد لايه و نوع ژئوتكستايل، فشار دورگير، دو الگوي مور- كولمب (Mohr-Coloumb) و سخت شونده براي شبيه سازي مورد استفاده قرار گرفتند كه نتايج نشان مي دهند الگوي سخت شونده پيش بيني واقعي تري از رفتار خاك دارد و مقادير به‌دست‌آمده از آن همواره كم تر از نتايج الگوي مور- كولمب مي باشد. در نمونه هاي غيرمسلح اثر اندازه نمونه ناچيز است ولي در نمونه هاي مسلح در هر فشار دورگير و تعداد لايه ژئوتكستايل، اين تأثير تنها تا قطر 400 ميلي متر قابل‌مشاهده مي باشد و پس از آن هر تغييري در ابعاد نمونه تأثير قابل‌ملاحظه‌اي بر نتايج ندارد. ازاين‌رو نمونه با قطر 400 ميلي متر مي تواند براي رفتار خاك هاي رسي مسلح در شرايط كوتاه‌مدت معرفي گردد. به‌بيان‌ديگر، استفاده از نمونه با قطر 400 ميلي متر به جاي نمونه قطر 38 ميلي متري براي تعيين پارامترهاي مقاومتي خاك هاي رسي مسلح با ژئوتكستايل در شرايط كوتاه مدت پيشنهاد مي گردد.