تأثير گرايش به مؤلفه‌هاي تمدن غرب در مواجهه روشنفكران دوره قاجاربا پيشينه‌ي فرهنگي ايران اسلامي(مطالعه‌ي موردي آرا فتحعلي آخوندزاده، ميرزا آقاخان كرماني و ميرزا عبدالرحيم طالبوف)

مواجهه با تمدن جديد غرب، تأثيرات به سزايي در تحولات فكري و فرهنگي جامعه ايران و نيز آرا و ديدگاه‌هاي روشنفكران دوره‌ي قاجار داشته‌است كه رويكرد منفي يا كم‌انگاري روشنفكران اين دوره نسبت به پيشينه علمي و فرهنگي ايران دوره اسلامي را مي‌توان از جمله مهم‌ترين اين تأثيرات برشمرد. نفي و يا تضعيف هويت فرهنگي يكي از پيامدهاي اين رويكرد به‌شمار مي‌آيد و همين موضوع، اهميت پرداختن به چگونگي تأثيرگذاري غرب در اين زمينه را فزوني مي‌بخشد. اين نوشتار بر آن است تا با روش توصيفي و تحليلي و با استناد به آثار مكتوب برجاي مانده از روشنفكراني هم‌چون آخوند زاده، كرماني و طالبوف به اين پرسش پاسخ دهد كه مواجهه با غرب به چه شيوه‌اي توانسته است بر نوع نگاه روشنفكران اين دوره تأثيري منفي نسبت به پيشينه علمي و فرهنگي ايران دوره اسلامي داشته باشد. يافته‌هاي پژوهش حاضر بيانگر آن است كه شناخت نادرست و ناقص روشنفكران نسبت به اصل تمدن غرب از سويي و تأثيرپذيري ايشان از برخي مباني فكري و فرهنگي آن مانند علم جديد، آرا مستشرقين غربي و باستان‌گرايي از سويي ديگر، مهم‌ترين تأثيرات را در شكل دهي به نگرش منفي آنان داشته‌اند.