مقايسه اثربخشي درمان گروهي غني‌سازي روابط زناشويي و بخشودگي بر انگيزه‌هاي بين‌فردي مرتبط با خطاكاري زنان درگير طلاق عاطفي شهر اصفهان

مقدمه: طلاق عاطفي يك واقعه ناخوشايند در زندگي زناشويي و شامل تغييرات عاطفي، شناختي، رفتاري، اجتماعي و حتي اقتصادي مي‌باشد. در اين راستا، بهره‌گيري از رويكردهاي درماني جديد جهت بهبود و ترميم طلاق عاطفي رو به افزايش است. پژوهش حاضر با هدف مقايسه درمان گروهي غني‌سازي روابط زناشويي و بخشودگي بر انگيزه‌هاي بين‌فردي مرتبط با خطاكاري زنان درگير طلاق عاطفي انجام شد. روش‌ها‌: اين مطالعه به صورت تجربي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري همراه با گروه شاهد بود. جامعه آماري را تمام زنان داراي طلاق عاطفي كه در سال 1400-1399 جهت دريافت خدمات مشاوره خانوادگي به كلينيك‌هاي تحت حمايت سازمان بهزيستي شهر اصفهان مراجعه كرده بودند، تشكيل داد. با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند، 60 زن انتخاب شدند و به صورت تصادفي در سه گروه آزمايش اول (20 نفر)، آزمايش دوم (20 نفر) و شاهد (20 نفر) قرار گرفتند. گروه‌هاي آزمايش، مداخله غني‌سازي روابط زناشويي را در هفت جلسه و مداخله بخشودگي را در نه جلسه طي دو ماه دريافت كردند. داده‌ها به وسيله پرسش‌نامه‌ طلاق عاطفي Guttman و مقياس انگيزه‌هاي بين‌فردي مرتبط با خطاكاري (Transgression-Related Interpersonal Motivations Scale يا TRIM) McCullough و همكاران جمع‌آوري گرديد و سپس با استفاده از آزمون Repeated measures ANOVA مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: آموزش غني‌سازي روابط زناشويي و بخشودگي، بر انتقام‌جويي و دوري‌گزيني زنان درگير طلاق عاطفي مؤثر بود. همچنين، تفاوت معني‌داري بين دو مداخله آموزشي در مرحله‌ پس‌آزمون و پيگيري گزارش گرديد؛ به اين صورت كه درمان غني‌سازي روابط بر مؤلفه دوري‌گزيني و مداخله بخشودگي بر مؤلفه انتقام‌جويي تأثير بيشتري داشت. نتيجه‌گيري: مي‌توان از مداخلات انجام گرفته به عنوان راهكار مؤثري جهت بهبود عملكرد رواني زوجين داراي طلاق عاطفي در مراكز مشاوره خانواده، كلينك‌هاي تخصصي و مراكز آموزشي پيش از ازدواج بهره برد.