بررسي اضطراب ادراك شده ناشي از پاندمي كوويد 19 با عوامل مرتبط با آن در كاركنان مراكز بهداشتي- درماني شهر اصفهان در سال 1399

مقدمه: با گسترش ويروس كوويد 19، كاركنان مراقبت‌هاي بهداشتي- درماني به دليل قرار‌گيري در خط اول مقابله با اين بيماري، نسبت به ساير افراد در معرض بروز اختلالات روان‌شناختي و اضطراب بيشتري قرار دارند. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي اضطراب ادراك شده ناشي از پاندمي كوويد 19 با عوامل مرتبط با آن در كاركنان مراكز بهداشتي- درماني شهر اصفهان در سال 1399 بود.روش‌‌ها: اين مطالعه مقطعي بر روي 357 نفر از كاركنان مراكز بهداشتي- درماني شهر اصفهان انجام شد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات شامل سؤالات دمو‌گرافيك و پرسش‌نامه استاندارد مقياس اضطراب كروناويروس (Corona Disease Anxiety Scale يا CDAS) بود. داده‌ها با سطح معني‌داري كمتر از 0.05 در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌ها: ميانگين نمره اضطراب در كاركنان مراكز بهداشتي- درماني متوسط بود (6.40 ± 12.95). علايم رواني در زنان (2.9 ± 12.4) بيشتر از مردان (3.3 ± 8.4) گزارش شد (0.001 P). اين علايم با شغل (0.030 = P)، وضعيت تأهل (0.040 = P) و شيفت كاري (0.010 = P) ارتباط معني‌داري داشت.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به دست آمده از تحقيق حاضر، در برنامه‌‌هاي مداخله‌اي جهت كاهش سطح اضطراب در بين كاركنان بهداشت و درمان، بايد زنان، پرستاران و كاركناني كه شيفت كاري در گردش دارند، در اولويت قرار گيرند. با توجه به سهم بسيار زيادي كه پرستاران زن در موفقيت روند درمان بيماران دارند و نيز نقش محوري كه در سلامت و رفاه خانواده ايفا مي‌كنند، بايد اقدامات ويژه‌اي به منظور بهبود شرايط ايجادكننده اضطراب در آن‌ها انجام شود.