اثر محافظتي تمرين هوازي بر تغييرات miR-21 و miR-146-b بافت كليه القا شده با كلريد كادميوم در موش‌هاي صحرايي نر

زمينه و هدف: كادميوم (Cd) يك آلاينده محيطي نفروتوكسيك است و از طرفيmicroRNAs  اخيراً به‌عنوان نشانگرهاي زيستي بالقوه براي تشخيص و آسيب شناسي در بيماري خاص مورد بررسي قرار مي‌گيرند. هدف اين مطالعه تعيين اثر محافظتي تمرين هوازي بر تغيرات miR-21 و miR-146-b بافت كليه القا شده با كلريد كادميوم در موش هاي صحرايي نر مي‌باشد. روش تحقيق: در اين مطالعه تجربي از 32 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار بالغ و سالم با دامنه وزني 30±250 گرم و سن 12 هفته استفاده گرديد كه به صورت تصادفي در چهار گروه هشت‌تايي 1- گروه كنترل (I) 2- گروه تمرين(E) 3- گروه كلريد كادميوم (C) 4- گروه تمرين + كادميوم (CE) قرار گرفتند. تمرينات هوازي، ۵ جلسـه در هفته و به مدت 5 هفته با سرعت 27 متر در دقيقه با شيب صفر كه با مدت‌ زمان 16 دقيقه اجرا شد و در طول دوره، موش‌ها كلريد كادميوم به‌صورت گاواژ (روزانه يك دوز سه ميلي‌گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن رقيق‌شده با آب مقطر به صورت خوراكي) دريافت كردند. (mir-21، mir-146-b) با روش RT-PCR سنجش شد. داده ها با استفاده از نرم‌افزار spss نسخه 24 و همچنين آزمون تحليل واريانس يك‌طرفه و آزمون تعقيبي بونفروني در سطح معناداري 0/05≥ P بررسي گرديد. يافته‌ها: نتايج نشان داد پس از فعاليت بدني در بيان miR-21 (P=0.001) و  miR-146-b(P=0.014) بين گروه‌ها تفاوت معني‌داري وجود داشت تمرين هوازي منجر به افزايش معني‌دار بيان ژن miR-21 و همچنين كاهش معني‌دار MiR 146-b، در مقايسه با گروه كنترل  شد. نتيجه‌گيري: مطالعه ما نشان داد كه انجام تمرينات ورزشي منظم با شدت متوسط در موش‌هاي تيمار شده توسط كادميوم  موجب تنظيم، microRNA ها مرتبط با سميت كليه شد.