مقايسه تكامل ذهني در كودكان سالم و كودكان مبتلا به هيپوتيروييدي تحت درمان در خراسان جنوبي- سال 1398

زمينه و هدف: كم كاري مادرزادي تيروئيد شايع ترين علّت قابل پيشگيري عقب‎ماندگي ذهني در كودكان است. مطالعه حاضر با هدف بررسي بهره هوشي در كودكان سالم و كودكان مبتلا به هيپوتيروئيدي تحت درمان در خراسان جنوبي انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه مقطعي ، 64 كودك 5 تا 7 ساله خراسان جنوبي در قالب دو گروه 32 نفري مبتلا به كم كاري مادرزادي تيروئيد و گروه سالم مورد بررسي قرار گرفتند. اطلاعات توسط چك ليستي شامل مشخصات كودك، وضعيت اقتصادي_اجتماعي، محل زندگي و تحصيلات والدين تكميل و جمع آوري شد و جهت تعيين بهره هوشي از آزمون ريون استفاده گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 24 در سطح معني‎داري 5% تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: ميانگين سني كودكان 0/79±6/22 سال تعيين شد كه در دو گروه تفاوت معناداري نداشت (0/78=P). همچنين نتايج نشان داد كه بين گروه هاي مورد مطالعه از لحاظ جنسيتي تفاوت معناداري وجود ندارد (0/001 p). ميانگين نمره ضريب هوشي در گروه مورد و سالم به ترتيب /00±125/50 و 5/41±127/18 بود و تفاوت معناداري وجود نداشت (0/50=P). مقايسه طبقات بهره هوشي بين گروه هاي سني6-5 و 7-6 و (0/55=P) و جنس پسر و دختر (0/85=P) معنادار نبود. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه ما نشان‎داد كه برنامه غربالگري كم‌كاري مادرزادي تيروييد مي‎تواند باعث اثرات مثبت بر روي تكامل ذهني يا بهره هوشي كودكان داشته باشد.