مروت و شرطيت آن در تحقق عدالت از ديدگاه اماميه و شافعيه

مروت به عنوان حالتي نفساني، مسئله‌اي به روز و كاربردي است و تأثير بسياري در بروز كنشهاي‌ اشخاص در اجتماع دارد. پرسش اصلي پژوهش اين است كه مروت چيست و داخل در مفهوم عدالت است يا شرط ديگري به شمار مي‌آيد؟ با مراجعه‌ كتابخانه‌اي و بهره‌گيري از روش توصيفي - تحليلي، يافته‌ها بيانگر آن است كه مروت كلي مشكك به شمار مي‌آيد، مرتبه‌ بالاي عدالت مي‌باشد كه در مواردي همچون متصدي منصب قضاء و شاهد شرعي شرط است. مي‌توان مروت را با اخلاق حرفه‌اي و سازماني همسان و گونه‌اي هماهنگي ميان شخصيت اجتماعي فرد و دو عنصر زمان و مكان دانست.