بررسي تأثير رشد شغلي بر رفتار شهروندي سازماني با توجه به نقش ميانجي تعهد سازماني

فعاليت‌هاي داوطلبانه و فرا نقش كاركنان كه در ادبيات نوين مديريت، رفتار شهروندي سازماني ناميده مي‌شوند؛ به‌ سبب تأثير در ارتقاي عملكرد و افزايش اثربخشي سازماني، بيش از پيش در سازمان‌هاي امروزي مورد توجه قرارگرفته‌اند. پيرو اين امر، پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير رشد شغلي بر رفتار شهروندي سازماني با توجه به نقش ميانجي تعهد شغلي، صورت گرفت. اين پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش گردآوري داده‌ها، توصيفي-پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش، كليه اساتيد دانشگاه آزاد اسلامي مشهد به تعداد 243 نفر مي‌باشد كه تعداد 149 نفر از ايشان بر اساس فرمول كوكران و با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده، انتخاب شدند. به‌ ‌منظور گردآوري داده‌ها از پرسش‌نامه‌هاي استاندارد رفتار شهروندي سازماني شارما و جين (2014)، تعهد شغلي كارسون و بديان (1994) و رشد شغلي ونگ و شي (2011) استفاده گرديد. روايي پرسش‌نامه‌ها با روش روايي محتوايي و پايايي آن‌ها با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ تأييد گشت. ميزان آلفاي كرونباخ رشد شغلي، رفتار شهروندي سازماني و تعهد شغلي به ترتيب 0/932، 0/936 و 0/90 محاسبه گرديد. تجزيه‌وتحليل داده‌‌ها با استفاده از نرم‌افزار Amos و با روش معادلات ساختاري انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد رشد شغلي و تعهد سازماني، تأثير مثبت و معناداري بر رفتار شهروندي سازماني دارند. همچنين نقش ميانجي تعهد سازماني در ارتباط بين رشد شغلي و رفتار شهروندي سازماني، تأييد گشت. به عبارتي رشد شغلي سازماني از طريق افزايش تعهد سازماني، باعث افزايش رفتار شهروندي سازماني مي‌گردد.