واكاوي عوامل مرتبط با صميميت و رضايت مندي زناشويي بر اساس تجربه زيسته زوجين ناسازگار

رضايت و صميميت زناشويي يك ارزيابي كلي از وضعيت رابطه زناشويي يا رابطه عاشقانه كنوني فرد است. هدف از تحقيق حاضر واكاوي عوامل مرتبط با صميميت و رضايتمندي زناشويي بر اساس تجربه زيسته زوجين ناسازگار است. اين پژوهش از نوع كيفي و با روش پديدار‌شناسي انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش كليه زوجين ناسازگار شهر يزد در سال 1399 بودند. 12 زوج (24 نفر/ 12 زن و 12 مرد) به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. داده هاي كيفي با استفاده از مصاحبه نيمه ساختار يافته جمع آوري و سپس كد گذاري به روش كلايزي و استخراج مضمون هاي اصلي و فرعي مورد  تحليل قرار گرفتند. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه ابعاد الگوي صميميت و رضايتمندي زناشويي بر اساس واكاوي تجربه زيسته زوجين شامل عوامل خانوادگي، عوامل بين فردي و عوامل فردي است‌ كه عوامل خانوادگي شامل دخالت درزندگي زن و شوهر‌،  احترام نگذاشتن به همسر ،عوامل بين‌فردي شامل عدم اعتماد متقابل‌، عدم همدلي‌، نداشتن حريم خصوصي، و عوامل فردي مثل عدم مسئوليت، دلبستگي نا‌ايمن‌، ناپختگي هيجاني است‌. نتايج اين پژوهش نشان داد كه توجه به عوامل خانوادگي،  بين‌فردي و فردي به زوجين ياري مي‌رساند كه بتوانند رضايت و صميميت بيشتري را در زندگي به‌وجود آورند.