رويارويي امير مؤمنان(ع) با مديران ناكارآمد

دوران حكومت اميرمؤمنان(ع) نماد تجسم اداره جامعه به وسيله صالح‌ترين انسان است. اما با مرور تاريخ اين دوران، درمي‌يابيم كه شيوه مديريتي برخي از كارگزاران، مرضي آن حضرت نبود و زمينه‌ ناكارآمدي حكومت اسلامي را فراهم كرد. شناسايي جلوه‌هاي ناكارآمدي و شيوه پيشگيري از ناكارآمدي مديران، براساس نهج‌البلاغه و اسناد تاريخي، هدف اصلي اين مقاله است كه با روش «فقه الحديث» انجام شده است. در اين مطالعه جلوه‌هاي ناكارآمدي شناسايي شده عبارتند از: انحراف از دين، استفاده ناروا از بيت‌المال، خيانت به بيت‌المال، خوشگذراني و دنياطلبي، اختلاف ديدگاه سياسي، كوتاهي از انجام وظيفه، خيانت و پيوستن به دشمن، و بدرفتاري با مردم. همچنين براساس منابع روايي مشاهده شده، حضرت از چهار شيوه براي مقابله با ناكارآمدي مديران استفاده مي‌كردند كه عبارتند از: الف) ارائة برنامة كاري براي مديران؛ ب) نصيحت مكرر به مديران؛ ج) سفارش به ساده‌زيستي مديران؛ د) تأكيد بر اخلاق مديريتي. اين مطالعه مي‌تواند شيوة مناسبي براي نظارت و هدايت مديران جامعة اسلامي باشد.