تبيين نقش ايدئولوژي در موضع‌گيري سوريه در قبال جنگ عراق عليه ايران از منظر رويكرد سازه‌انگاري

جنگ عراق عليه ايران در دوره جنگ سرد؛ دوره رقابت ايدئولوژي ها، رخ داد. در اين دوره، به‌طوركلي، صف بندي كشورها بر اساس موضع گيري هاي ايدئولوژيك آن‌ها شكل مي گرفت. در چنين شرايطي، ايدئولوژي بايد يكي از مهم‌ترين عوامل مؤثر بر موضع گيري كشورها در قبال جنگ عراق عليه ايران محسوب مي شد؛ اما سوريه كه بيشترين اشتراكات ايدئولوژيك را با كشور عراق و بيشترين تفاوت ايدئولوژيك را با ايران داشت، در عمل تبديل به مهم‌ترين متحد ايران در اين دوره گرديد. اين پژوهش درصدد آن است تا اين مسئله را از منظر رويكرد سازه انگاري بررسي نموده و نشان دهد كه چگونه ايدئولوژي هاي اين كشور تبديل به هنجار نشده و كنش سياسي آن بر مبناي سازه هاي غيرايدئولوژيك شكل گرفت نه سازه هاي ايدئولوژيك؟براي انجام اين پژوهش، اطلاعات به شكل كتابخانه اي گردآوري شده اند و به روش توصيفي- تحليلي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته اند. بنا به نتايج پژوهش، با اينكه ايدئولوژي هاي سوريه در سه سطح ملي، منطقه اي و جهاني شبيه عراق بود، اما اين اشتراكات ايدئولوژيك باعث ايجاد انگاره هاي ذهني بين اين دو كشور نشد. در مقابل، ازآنجاكه سوريه يك كشور امنيت جو مي باشد، بيشترين اشتراكات بين الاذهاني آن با ايران شكل گرفت و همين موضوع مبناي كنش سياسي آن در قبال اين جنگ شد.