مقايسه فراواني و محتواي گفتار دروني افراد داراي رگه هاي اختلال اضطراب تعميم يافته، رگه هاي اختلال وسواسي – جبري و بهنجار

شناخت با وساطت و تركيب فرايندهاي ذهني توسط گفتار دروني شكل مي‌گيرد و فرايندهاي شناختي، نقش اساسي در اختلال‌هاي اضطراب تعميم يافته و وسواسي جبري ايفا مي‌كنند. پژوهش حاضر با هدف مقايسه فراواني و محتواي گفتار دروني در افراد داراي رگه‌هاي اختلال اضطراب تعميم يافته، رگه‌هاي وسواسي – جبري، رگه‌هاي اختلال اضطراب تعميم يافته – رگه‌هاي اختلال وسواس و بهنجار انجام شد. تعداد 348 نفر (پسر: 203، دختر: 145) از دانشجويان دانشگاه شهيد بهشتي با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي مقياس 7 سؤالي اضطراب تعميم يافته (اسپيتزر و همكاران، ۲۰۰۶ )، مقياس خودگويي (برين تات و همكاران، 2009) و پرسشنامه وسواس پادوآ اصلاحي دانشگاه ايالتي واشنگتن ( برنز و همكاران، 1996)پاسخ دادند. يافته‌هاي پژوهش، با استفاده از روش‌هاي آماري تحليل واريانس يكراهه و تحليل واريانس چند متغيره مورد بررسي قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان دهنده تفاوت معنادار بين گروه بهنجار و گروه‌هاي باليني در فراواني گفتار دروني بود. همچنين، نتايج پژوهش نشان نشان دهنده تفاوت معنادار بين گروه بهنجار و گروه‌هاي باليني در زيرمقياس‌هاي منفي محتواي گفتار دروني (خودانتقادي و ارزيابي اجتماعي) و نه زيرمقياس‌هاي مثبت (خودتنظيمي و خودتقويتي) بود.