رتبه‌بندي روش‌هاي تأمين مالي علم، فناوري و نوآوري براي واحدهاي فناور و دانش‌بنيان؛ مطالعه موردي از پارك‌هاي علم و فناوري ايران

ايران طي چند سال گذشته رشد قابل توجهي در ميزان و تعداد روش‌هاي تأمين مالي داشته است. اما تاكنون، تحقيقات قابل توجهي در مورد تفاوت‌هاي روش‌هاي مربوط به زنجيره تأمين مالي واحدهاي فناور و دانش‌بنيان در اكوسيستم ايران انجام نشده است. در اين راستا، تحقيق حاضر با هدف تدوين مدلي مطلوب از روش‌هاي تأمين مالي و اولويت‌بندي معيارهاي آن در ايران به انجام رسيده است. روش پژوهش برحسب هدف كاربردي است و برحسب گردآوري اطلاعات آميخته – اكتشافي است. در گام نخست در مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با پارك‌هاي علم و فناوري، به منظور شناسايي ساختارهاي موجود جهت جذب منابع مالي اقدام شده است و در گام بعدي با استفاده از فرايند تحليل سلسله‌ مراتبي به اولويت بندي اين روش‌ها اقدام شد. بدين منظور پرسشنامه‌ها ميان كارآفرينان و صاحب‌نظران كه در سال 1400 در حوزة تأمين مالي فعاليت داشته‌اند توزيع و داده‌هاي به‌دست آمده تحليل و وزن هر يك از روش‌ها مشخص شد. نتايج اين گزاره اصلي را پشتيباني مي‌كند كه بين عوامل مرتبط با ابزارهاي تأمين مالي، پول هوشمند و رشد و توسعه آتي بيشترين تاثير را در تصميم‌گيري دارند. همچنين تسهيلات با تعهد سخت و نرخ حمايتي و تسهيلات با تعهد آسان و نرخ بازار پول به عنوان اولويت اول و دوم منابع تأمين مالي استفاده مي‌گردد، همچنين فروش سهام به سرمايه‌گذاران پايين‌ترين اولويت را براي تأمين مالي دارا مي‌باشد.