استفاده از روش نوين براي سنجش ميزان پايداري در سيستم هاي كشاورزي

اهداف: در اين پژوهش ضمنن ارزيابي و مطالعه برخي شاخص هاي مهم توليد، براي اولين بار با استفاده از روش نوين،بهترين الگوي كشت كه با كشاورزي پايدار مطابقت حداكثري دارد، معرفي گرديد.مواد و روش ها: از داده هاي پنج سال اخير الگوهاي كشت شركت كشت و صنعت و دامپروري مغان و كشاورزان پيشرو دشت مغان استفاده گرديد و جهت انتخاب بهترين الگوي كشت و رتبه بندي از ديد كشاورزي پايدار، از روش ماتريس تصميم گيري چند معياره استفاده شد. شاخص هاي بررسي شده شامل: درآمد خالص ، تعداد عمليات مكانيزه، سوخت مصرفي، بهره وري آب، سمم و كود شيميا ئي مصرفي، نسبت انرژي، شدت انرژي و ميزان استراتژيك بودن محصول بودند.يافته ها: محصول سير بيشترين درآمد خالص ، كمترين عمليات مكانيزه، كمترين سوخت مصرفي، بيشترين نفر كارگر روز در هكتار، كمترين كود شيميايي مصرفي، پايين ترين نسبت و شدت انرژي با كمترين مقدار استراتژيك بودن دارا است. بادام زميني كمترين مقدار سم مصرفي و الگوي كشت گندم-ذرت علوفه اي بيشترين بهره وري آب، بيشترين سوخت و كود شيميا يي مصرفي را در يك سال زراعي دارد. هنچنين بيشترين كود شيميايي مصرفي هم از آنِ الگوي گندم-ذرت دانه اي است. بيشترين و كمترين نسبت انرژي نيز به ترتيب مربوط به الگوهاي كلزا-ذرت دانه اي و سير و بيشترين و كمترين شدت انرژي به ترتيب به الگوهاي كلزا-ذرت دانه اي و سير اختصاص دارد.نتيجه گيري: الگوي كشت گندم-ذرت علوفه‌اي با 0/78 =CL* بيشترين ميزان مطابقت با الگوي كشاورزي پايدار در بين الگوهاي رايج در منطقه مغان دارد و علي رغم اينكه كشت سير بيشترين درآمد خالص را عايد كشاورز مي‌كند، ليكن به دليل نياز به نيروي كارگري بيشتر و كمترين نسبت انرژي (1/44= ER) در جايگاه‌هاي پايين رتبه‌بندي كشاورزي پايدار قرار دارد.