طراحي مدل حسابرسي هوشمند در ديوان محاسبات كشور

افزايش فزاينده اطلاعات و پيچيده‌تر شدن سازمان‌ها و ابعاد مسائل سازماني از سويي و محدوديت‌هاي جدي نيروي انساني و منابع مالي با وجود ماموريت و نقش نظارتي بي بديل در نظر گرفته شده براي ديوان محاسبات كشور از سوي ديگر، اتخاذ رويكردهاي نوين در نظارت از جمله هوشمندسازي بخش مهمي از فرآيندها و استفاده از ظرفيت‌هاي فناوري اطلاعات را براي چنين سازمان‌هايي به ضرورتي انكارناپذير تبديل كرده است. بر اين اساس شناسايي عناصر حسابرسي هوشمند براي ديوان محاسبات كشور و مدل‌سازي نگاشت شناختي اين عناصر، به عنوان هدف اساسي اين پژوهش در نظر گرفته شد. اما مسئله اول و بسيار اساسي براي چنين تحولي، نامشخص بودن مفهوم، ابعاد و اجزاي آن بود. بدين منظور در اين پژوهش با استفاده از رويكرد مدل‌سازي ساختاري-تفسيري به عنوان روش اصلي پژوهش و بهره‌گيري از روش‌شناسي سيستم‌هاي نرم به عنوان روش فرعي و تكميلي، پس از تبيين مفهوم حسابرسي هوشمند، اجزاء و عناصر هوشمندسازي حسابرسي در سطح ديوان محاسبات كشور و مدل نگاشت شناختي آن طراحي گرديد. در نهايت پس از سطح‌بندي عناصر، چهارده عنصر شناسايي شده در سه دسته كلي «پيشران‌ها و الزامات»، «عناصر طراحي و اجرا» و «خروجي‌ها» دسته‌بندي شدند و روابط بين آن‌ها تحليل گرديد.