ارائه الگويي جهت پذيرش تكنولوژي و نوآوري هاي جديد در حوزه انرژي هاي تجديد پذير توسط مصرف كنندگان ايراني با رويكرد اقتصادي و مالي و اجتماعي مبتني بر نظريه داده بنياد

امروزه مباحث مرتبط با انرژي و نقش آن در توسعه اقتصادي و مالي جوامع، به يك مقوله راهبردي و مهم تبديل شده است. استفاده از انرژي هاي تجديد پذير كه از كانال فناوري ميسر مي گردد مي تواند باعث بهينه سازي مصرف انرژي گردد و اين امر با پذيرش نوآوري و فناوري هاي تجديد پذير امكان پذير است.  بدين جهت تحقيق حاضر با هدف طراحي مدل پذيرش تكنولوژي و نوآوري هاي جديد در حوزه انرژي هاي تجديد پذير توسط مصرف كنندگان ايراني با رويكرد اقتصادي، مالي و اجتماعي صورت گرفته است. اين پژوهش  از نظر هدف كاربردي و از نظر روش در زمره تحقيقات كيفي است. از طريق مطالعات كتابخانه اي و مصاحبه هاي باز و نيمه ساختار يافته با 14 نفر از خبرگان و متخصصان حوزه انرژي هاي تجديد پذير و اساتيد مجرب دانشگاهي و با استفاده از روش داده بنياد و كد گذاري باز، محوري و انتخابي، 16 مولفه و 50 شاخص مدل شناسايي گرديد. از مهم ترين عوامل موثر در مدل پذيرش فناوري مي توان به مشاركت، تكنولوژي، قيمت، منفعت درك شده، شرايط مالي و پيامد هاي اقتصادي و اجتماعي و زيست محيطي اشاره كرد.