بررسي مسائل تقنيني و حقوقي در فراجهان بر اساس مطالعات تطبيقي و ارائه رويكردهايي براي ايران

تعاملات مجازي به بخش مهمي از زندگي مصرف‌كنندگان و مشاغل در طول دهه گذشته تبديل‌شده است. اين روند در طول همه‌گيري كوويد-19 سرعت گرفته است و علاقه‌مندي به تعاملات مجازي بر روي فراجهان متمركزشده است. و شركت‌هاي بزرگ به سمت دنياي فراجهان رفته‌اند. اما مانند هر فناوري پايه جديد، فراجهان براي بسياري گيج‌كننده و ناشناخته باقي‌مانده است. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده فراجهان از كاربران بسيار گسترده‌تر و دقيق‌تر از فعاليت‌هاي ساده اينترنتي است، زيرا از رفتار كلي كاربر (ازجمله پاسخ‌هاي فيزيولوژيكي، حركات آن‌ها و حتي الگوهاي امواج مغزي) هم ناشي مي‌شود، لذا بحث حقوق و مقررات در فراجهان بسيار فوري و ضروري مي‌باشد. بر اين مبنا هدف اين نوشتار، مطالعه تطبيقي مقررات و سياست‌هاي فراجهان كشورهاي منتخب، به‌منظور بومي‌سازي آن براي ايران است. رويكرد اين پژوهش، مطالعه تطبيقي و هدف آن توصيفي-تطبيقي مبتني بر مطالب بروز است. نمونه‌هاي بررسي‌شده در اين مطالعه مشتمل بر 3 كشور مي‌باشد كه شامل اتحاديه اروپا و كشورهاي چين و هند مي‌باشد. در اين پژوهش پس از بررسي مسئله تحقيق، به رويكردهاي اتخاذشده در كشورهاي منتخب پرداخته‌شده است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كشورهاي موردمطالعه داراي قوانين و مقرراتي هستند كه مي‌تواند در حوزه چالش‌هاي فراجهان بازدارنده باشند شامل قانون ايمني برخط، حفاظت از داده و حريم خصوصي، مالكيت معنوي، مالكيت دارايي‌هاي ديجيتال  و غيره، اما در كشور ما بسياري از اين قوانين هنوز مصوب نشده‌اند يا به‌خوبي اجرايي نيستند. بنابراين علاوه بر بررسي فراجهان و وضع مقررات خاص آن بايد قوانين كلي‌تر هم در كشور اصلاح، تصويب و اجرايي شوند و اقدامات پيشگيرانه قانوني مانند تصويب قوانين و مقررات موردنياز در ايران، انجام پذيرد.