تعيين جذب مطلق همدما در مخازن شيل گازي

تخمين مقدار جذب مطلق در مخازن شيل گازي يكي از كليدي‌ترين پارامترها است. با توجه به محدوديت‌هاي موجود، مطالعات آزمايشگاهي قادر به محاسبه جذب مطلق به طور مستقيم نيست و تنها مي‌تواند جذب اضافي همدما را مستقيماً اندازه‌گيري كند. همچنين در اكثر مطالعات آزمايشگاهي جذب اضافي همدما تا فشار 15 مگاپاسكال انجام مي‌گيرد. در نتيجه براي تبديل جذب اضافي به مطلق در فشارهاي اندازه‌گيري شده و بيش‌تر از آن، از مدل‌هاي جذب موجود استفاده مي‌شود. در اين مطالعه با استفاده از شبيه‌سازي مولكولي به شبيه‌سازي سيال متان درون كروژن با سايز منفذ 4 نانومتر در سه دماي 303.15، 333.15 و 363.15 كلوين تا فشار 50 مگاپاسكال پرداخته و سپس دقت مدل‌هاي جذب موجود براي تخمين جذب مطلق همدما مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج شبيه‌سازي مولكولي نشان مي‌دهد چگالي جذب شده تابعي از فشار و دما است و همواره اين مقدار كمتر از چگالي متان مايع است. نتايج مدل جذب لانگموير و فوق بحراني دابينين-رادوشكويچ بيانگر دقت كم هر دو مدل در تخمين مقدار جذب مطلق در تمامي دماها است. در آخر، استفاده از حجم جذب‌شده به دست آمده از شبيه‌سازي مولكولي براي تخمين جذب مطلق در تمامي دماها و فشارها، داراي خطاي كمتر از 10 درصد بوده و استفاده از اين روش توصيه مي‌شود.