تجربه زيسته زنان مبتلا به اعتياد در استان كهگيلويه‌ و‌ بويراحمد

درواقع اين پژوهش درصدد پاسخگويي به اين پرسش است كه زنان درگير در فرايند اعتياد چه درك و تفسيري از فرايند اعتياددارند. به همين خاطر از روش تحقيق كيفي و به‌طور خاص از نظريه زمينه‌اي براي تحليل دادهها استفاده‌شده است. در اين پژوهش 15 نفر از زنان معتاد مستقر در كمپ‌هاي ترك اعتياد استان با مصاحبه عميق جمع‌آوري و با استفاده از تكنيك‌هاي تقليل و كدگذاري مصاحبه‌ها در تئوري زمينه‌اي داده‌ها تفسير و تحليل شدند. مصاحبه‌شوندگان در وهله اول با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند چراكه محققان سعي در مراجعه به زناني داشته‌اند كه مبتلابه اعتياد بودند و در كمپ‌هاي ترك اعتياد مستقر بودند و در مرحله دوم با استفاده از نمونه‌گيري نظري با زنان مصاحبه گرديد تا اينكه تحقيق به اشباع رسيد. يافتههاي به‌دست‌آمده در قالب مدل زمينهاي مورد تحليل و تفسير قرارگرفته و درنهايت اين مدل در قالب يك مدل نهايي زمينه‌اي در 15 مقوله ارائه‌شده است. انتشار نسبي- سببي، دوقطبي سبك‌هاي فرزند پروري مستبدان سهلانگارانه، شرايط ايجابي، كنش متقابل بزهكارانه، كمبودهاي‌روانشناختي، فقدان آگاهي و شناخت از مواد مخدر، كنش/ پيامداجتماعي، واكنش‌هاي درون خانوادگي جهت ترك، ناهنجاري رفتاري، اهرم‌هاي تجديد همنوايي، هزينه‌هاي اعتياد، پيامدهاي نگرشي- كنشي، عملكرد شبه ويروس، احساس نياز به حمايت اجتماعي و بي‌تعهدي ناخواسته.