بررسي تصرفات تعليمي انسان در موجودات طبيعي

در زمينة كيفيت و چگونگي تصرفات تعليمي و آموزشي انسان در موجوداتي كه به‌ظاهر فاقد شعورند، همچون جمادات، نباتات و حيوانات، اتفاق آرايي در ميان انديشمندان اسلامي وجود ندارد. يافته‌هاي تحقيق به روش اسنادي و تحليل محتوايي براساس مباني كلامي و فلسفي الهام‌گرفته از آيات قرآن اثبات مي‌كند كه مرتبة علمي و منزلت تعليمي انسان نسبت‌به موجودات طبيعي، واسطة فيض و عامل تسهيل و ايجاد بهبود در فرايند تكميل آنهاست. تعليم و تعلم مرتبة عالي و منحصربه‌فرد تصرفات است كه در موجودات جمادي، نباتي و حيواني، از سوي خداوند تكويني و از سوي بشر تسخيري است و با شعور يا عدم شعور موجودات طبيعي سازگار است. انسان به‌اذن الهي با نفوذ و سيطرة علمي به حدود، قابليت‌ها، روابط و قوانين حاكم بين موجودات، از آنها كشف‌المحجوب كرده، ظرفيت‌هاي پنهان آنها را از قوه به فعل تبديل مي‌كند و از اين طريق، هم نيازمندي‌هاي خود را برآورده مي‌سازد و هم ساير موجودات را به كمال مي‌رساند.