سقط جنين از ديدگاه اسلام و فمينيسم

No English title

دين اسلام، محافط و حامي توالد و تناسل است. اين جمله، بسيار روشن بوده و در آيات و روايات مختلف، بيان­شده و استدلال عقلي هم پشتوانه محكمي براي اين امر است. در طول تاريخ، گاه والديني بوده­اند كه با اهداف و انگيزه­هاي مختلف، فرزندان خود را سقط كرده يا مي­كنند. نهضت فيمينسم، پس از انقلاب صنعتي غرب، بر اساس مباني اومانيستي، ليبراليستي و سكولاريستي، يافته‌هاي بشري را منبع و معيار تشريع و قانون‌گذاري مي‌داند. بر اساس نگرش اومانيستي، چون هوس انسان، محور و ملاك همه امور زندگي­ست، بسياري از محدوديت­هاي شرعي و حقوقي، به بهانه تزاحم با انسانيت انسان‌ها، مجاز شمرده مي­شود. براي مثال، مبارزه با بسياري از احكام ديني يا مقررات اجتماعي توالد و تناسل، مانع لذات است. قوانيني مانند حق خودداري از تمكين جنسي زنان در مقابل همسر، مشروعيت هرگونه ابتذال اخلاقي و اجتماعي، همجنس­بازي بر اساس جدايي روابط جنسي از توليد مثل و حق تسلط بر بدن در روابط جنسي و سقط جنين، از اين نوع هستند. در اين تحقيق، تفكر فيمينست­ها در رابطه با سقط جنين بررسي مي­شود.

No English abstract